درباره ی برج العرب
برج العرب همانند برج ایفل ، مجسمه آزادی ، مجسمه ابو الهول و پل لندن ، با گونه ای تندیس پردازی مدرن در میان بناهای شگرف عجایب مدرن جهان خود نمایی میکند. امروزه این برج در سراسر جهان شناخته شده است و هیچ یک از ویژگی های آن را نمی توان نادیده گرفت. اولین ویژگی قابل توجه شباهت این عمارت به کشتی بادبانی است.

هدف از ساخت این هتل بر روی جزیره ای مصنوعی در فاصله 280 متری ساحل خلیج فارس و ایجاد راه ارتباطی از این جزیره به کناره دریا ، فراهم ساختن مکانی دنج برای میهمانان است.
برج العرب بخشی از مرکز تفریحی ساحلی جمیر است که توسط معمار اسکاتلندی به نام جاناتان اسپیرز طراحی شد. او این مجتمع را به سفارش مالک آن – شیخ محمد - ساخت.
در این مجتمع رستوران ها ، باغها ، استخر ها و بناهایی وجود دارد که یکی از آنها در تمام سطوح منحنی شکل است و به همین دلیل آن را موج نام نهاده اند. بی گمان برج العرب به نماد چهره شهر دبی تبدیل شده است: شهری با آمیزه ای از آسمانخراشهای خارق العاده که تصویری از دریا ( بادبان ها و موج ها ) و نمونه ای از مرکز تجارت جهانی نیویورک (برج های دوقلو امارات ) را در ذهن تداعی می کند.
ساخت این هتل منحصر به فرد در سال 1994 آغاز شد و بی درنگ به معیاری برای تکنولوژی های مدرن شناخته شده تبدیل گشت . پایه های این آسمانخراش ، در عمق 40 متری بستر دریا کار گذاشته شد و ساخت بادبان آن ، مستلزم ساخت اسکلتی فولادی متشکل از سه پایه بزرگ بود که بر روی محور های عمودی پلانی مثلث شکل قرار داشتند

در رده بندی مرتفع ترین
برج های جهان مقام نخست به برج دبی تعلق دارد. عملیات احداث این برج در سال
2004 آغاز شد و براساس برنامه باید در سال آینده خاتمه یابد. سازندگان آن
ارتفاع نهایی این برج که هم اکنون از 630 متر فراتر رفته است را فاش نکرده
اند، اما پیش بینی می شود که ارتفاع نهایی آن حدود 800 متر باشد.


دومین برج مرتفع جهان در
اروپا واقع شده است. عملیات احداث برج « راشیا تاور» از سال 2007 توسط شرکت
فاستر اند پارتنرز در محله تجاری شهر مسکو آغاز شده است. ارتفاع نهایی این
برج 612 متر خواهد بود.

ساتیاگو کالاتراوا،
آرشیتکت اسپانیایی طراح برج « شیکاگو اسپایر» است که در خاتمه عملیات
اجرایی اندکی بیش از 609 متر ارتفاع خواهد داشت. « شیکاگو اسپایر » مرتفع
ترین برج ایالات متحده و سومین آسمان خراش جهان خواهد بود. احداث این برج
که در نزدیکی دهانه رود شیکاگو رایور در حاشیه دریاچه میشیگان واقع شده در
سال 2011 خاتمه می یابد.